زانو درد، بررسی علل و عوامل و شیوه‌های مختلف درمانی

زانودرد در میان ‌بزرگسالان بسیار شایع می‌باشد و معمولا با ساییدگی مفصل ناشی از انجام فعالیت‌های روزانه مانند راه رفتن، خم شدن، ایستادن و بلند کردن اجسام مرتبط است. انجام ورزش‌هایی مانند دو یا فعالیت‌هایی که مستلزم پریدن یا چرخش سریع هستند سبب افزایش احتمال بروز زانودرد شدید می‌شود. صرف نظر از علت بروز زانودرد، این عارضه می‌تواند بسیار ناگوار و آزاردهنده باشد.

برای مشاوره جهت بررسی علل و عوامل و شیوه‌های مختلف درمانی درد با شماره‌های 02188452974 تماس بگیرید. 

ساختار زانو


زانو درد

عملکرد اصلی زانو شامل خم و راست شدن و تحمل وزن بدن (به همراه مچ پا و لگن) است. زانو مفصلی است که دارای قابلیت چرخش نیز می‌باشد. عملکردهای مختلف مفصل زانو توسط ساختارهایی مانند استخوان‌ها، رباط‌ها، تاندون‌ها و غضروف‌ها انجام می‌شود.

استخوان‌ها

  • مفصل زانو شامل چهار استخوان است.
  • استخوان ران بخش فوقانی مفصل زانو را تشکیل می‌دهد.
  • یکی از استخوان‌های ساق پا (تیبیا یا درشت‌نی) وزن بدن را در قسمت پایین مفصل زانو تحمل می‌کند.
  • استخوان کشکک در قسمت جلوی استخوان ران قرار دارد.
  • فیبولا یا نازک‌نی به کمک رباط‌ها سبب تثبیت مفصل زانو می‌شود.

رباط‌ها

  • رباط‌ها رشته‌های محکمی هستند که استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند.
  • زانو دارای چهار رباط می‌باشد که همه این رباط‌ها استخوان ران را به درشت‌نی متصل می‌کنند.
  • رباط صلیبی قدامی (ACL) و رباط صلیبی خلفی (PCL)، سبب حفظ ثبات در قسمت جلو و عقب زانو و همچنین حفظ ثبات چرخشی مفصل زانو می‌شوند.
  • رباط طرفی داخلی (MCL) و رباط طرفی خارجی (LCL) که در امتداد کناره داخلی و خارجی زانو قرار دارند، سبب حفظ ثبات داخلی و خارجی مفصل زانو می‌شوند.

تاندون‌ها

  • تاندون‌ها رشته‌های محکم مشابه رباط‌ها می‌باشند.
  • تاندون‌ها، عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند.
  • دو تاندون مهم در زانو عبارتند از:

1) تاندون چهارسر ران که سبب اتصال عضله چهارسر به استخوان کشکک می‌شود (این عضله در قسمت جلوی ران قرار دارد)

2) تاندون کشکک زانو که استخوان کشکک را به درشت‌نی متصل می‌کند. (این ساختار در واقع یک رباط محسوب می‌شود چرا که دو استخوان را به هم متصل می‌کند).

  • تاندون‌های چهارسر ران و کشکک در برخی از مواقع مکانیزم بازکننده نامیده می‌شوند و به همراه عضله چهارسر ران به صاف و راست شدن پا کمک می‌کنند.

غضروف

  • ساختارهای غضروفی قسمت فوقانی درشت‌نی را تحت پوشش قرار داده و بین درشت‌نی و قسمت پایین استخوان ران قرار دارند.
  • ساختارهای غضروفی از مفصل زانو محافظت کرده و دارای خاصیت ضربه‌گیری هستند.

بورس‌ها

  1. بورس‌ها کیسه‌های حاوی مایع هستند که به حفاظت از مفصل زانو کمک می‌کنند. زانو دارای سه گروه بورس می‌باشد:
  2. بورس‌های پره‌پاتلار در قسمت جلوی استخوان کشکک قرار دارند.
  3. بورس‌ پس آنسرین در قسمت داخلی زانو در حدود 2 اینچ زیر مفصل زانو قرار دارد.
  4. بورس‌های اینفرا پاتلار زیر استخوان کشکک قرار دارند.

ساختار زانو

دلایل شایع بروز زانودرد

علت زانودرد می‌تواند آسیب‌دیدگی، مشکلات مکانیکی، انواع التهاب مفصل و عارضه‌های دیگر باشد.

آسیب‌دیدگی‌ها

علت زانودرد می‌تواند انواع آسیب‌دیدگی باشد. آسیب‌دیدگی زانو ممکن است بر رباط‌ها، تاندون‌ها یا بورس‌های اطراف مفصل زانو و همچنین بر استخوان‌ها، غضروف‌ها و رباط‌هایی که مفصل را تشکیل می‌دهند تاثیر منفی بگذارد. برخی از آسیب‌دیدگی‌های شایع زانو عبارتند از:

  • آسیب‌دیدگی رباط صلیبی قدامی این نوع آسیب در اثر پارگی رباط صلیبی قدامی ایجاد می‌شود. این رباط یکی از چهار رباطی است که استخوان درشت‌نی را به استخوان ران متصل می‌کند. آسیب‌دیدگی این رباط در بازیکنان بسکتبال، فوتبال  و ورزش‌های دیگری که مستلزم تغییر ناگهانی در مسیر هستند بیشتر دیده می‌شود.
  • شکستگی امکان دارد استخوان زانو (شامل استخوان کشکک) در اثر افتادن از ارتفاع یا تصادفات خودرو بشکند. همچنین افراد دچار پوکی استخوان نیز ممکن است در برخی از مواقع در اثر قدم برداشتن به شیوه نادرست دچار شکستگی زانو شوند.
  • پارگی مینیسک مینیسک یک غضروف محکم و انعطاف‌پذیر است که به عنوان جذب‌کننده ضربه بین درشت‌نی و استخوان ران عمل می‌کند. چرخش ناگهانی زانو در زمانی که وزن بر روی زانو قرار گرفته باشد می‌تواند سبب پارگی مینیسک شود.
  • بورسیت زانو برخی از انواع آسیب‌های زانو باعث التهاب بورس می‌شوند. بورس‌ها کیسه‌های کوچک حاوی مایع هستند که مانند ضربه‌گیر در قسمت خارجی مفصل زانو عمل کرده و در نتیجه حرکت روان تاندون‌ها و رباطها بر روی مفصل را امکان‌پذیر می‌سازند.
  • التهاب تاندون کشکک زانو این عارضه باعث بروز التهاب یک یا چند تاندون می‌شود. این التهاب زمانی ایجاد می‌شود که به تاندون کشکک زانو آسیب وارد شود. این تاندون از استخوان کشکک تا درشت‌نی کشیده شده و فعالیت‌هایی مانند ضربه زدن، دویدن و پریدن را امکان‌پذیر می‌سازد. ورزش‌های دو، اسکی‌ و دوچرخه‌سواری و فعالیت‌های ورزشی مستلزم پریدن سبب افزایش احتمال التهاب تاندون کشکک می‌شوند.

التهاب تاندون کشکک زانو

رباط صلیبی قدامی یکی از رباط‌های اصلی است که به حفظ ثبات مفصل زانو کمک می‌کند. این رباط استخوان ران را به درشت‌نی متصل می‌کند و معمولا در ورزش‌هایی که مستلزم توقف‌ و تغییرمسیرهای ناگهانی هستند (مانند بسکتبال، فوتبال، تنیس و والیبال) دچار آسیب‌دیدگی می‌شود.

مشکلات مکانیکی

علت زانودرد شدید می‌تواند ناشی از مشکلات مکانیکی باشد. نمونه‌های مشکلات مکانیکی شامل:

  • آزاد شدن قطعات استخوان یا غضروف در برخی از مواقع، آسیب‌دیدگی استخوان یا غضروف می‌تواند سبب جدا شدن این ساختارها و آزاد شدن آن‌ها در فضای مفصلی شود. تا زمانی که این قطعات در حرکت مفصل زانو اختلال ایجاد نکنند ممکن است مشکلی ایجاد نشود.
  • سندروم ایلیوتیبیال باند چنانچه رشته محکم بافتی که در امتداد قسمت خارجی لگن تا بخش خارجی زانو قرار دارد، به اندازه‌ای سفت و محکم شده که دچار سایش با بخش خارجی استخوان ران می‌شود، این عارضه ایجاد می‌شود. دوندگان استقامت و دوچرخه‌سوارها بیشتر در معرض بروز این عارضه قرار دارند.
  • دررفتگی استخوان کشکک این عارضه زمانی ایجاد می‌شود که استخوان کشکک از محل خود خارج شود. در برخی از موارد، امکان دارد استخوان کشکک خارج از محل طبیعی خود باقی بماند و شخص قادر به مشاهده دررفتگی باشد.
  • درد لگن یا پا در صورت بروز درد لگن یا پا، امکان دارد شخص در نحوه راه رفتن خود تغییر ایجاد کند. البته تغییر در نحوه راه رفتن می‌تواند باعث وارد شدن فشار بیشتر بر مفصل زانو و بروز زانودرد شود.

درد لگن یا پا

مینیسک یک قطعه غضروف سفت و انعطاف‌پذیر است که به عنوان ضربه‌گیر بین استخوان ران و درشت‌نی عمل می‌کند. زمانی که وزن بر روی مفصل زانو قرار داشته باشد، چرخش ناگهانی زانو می‌تواند سبب پارگی مینیسک شود.

انواع التهاب مفصل

علت زانودرد شدید می‌تواند ناشی از التهاب مفصل باشد. التهاب مفصل دارای بیش از 100 نوع مختلف می‌باشد. انواع التهاب مفصل که در قسمت زانو ایجاد می‌شوند شامل:

  • آرتروز. آرتروز شایع‌ترین نوع التهاب مفصل محسوب می‌شود. این عارضه زمانی ایجاد می‌شود که غضروف در زانو در اثر استفاده و با افزایش سن تخریب می‌گردد.
  • آرتریت روماتوئید آرتریت روماتوئید نوعی عارضه خودایمنی است که تقریبا بر همه مفاصل بدن از جمله زانو اثر می‌گذارد. اگرچه آرتریت روماتوئید یک عارضه مزمن محسوب می‌شود، امکان دارد شدت آن در هر شخص و در هر زمان متفاوت باشد.
  • نقرس این نوع التهاب مفصل زمانی بروز می‌کند که کریستال‌های اسید اوریک در مفصل تجمع پیدا می‌کنند. با وجود این که این عارضه بیشتر بر انگشت شست پا تاثیر می‌گذارد، امکان دارد در زانو نیز ایجاد شود.
  • نقرس کاذب این بیماری در بیشتر مواقع با نقرس اشتباه گرفته شده و در اثر تشکیل کریستال‌های حاوی کلسیم در مایع مفصلی ایجاد می‌شود. این عارضه بیشتر در مفصل زانو بروز می‌کند.
  • آرتریت عفونی در برخی از مواقع، مفصل زانو عفونت کرده و منجر به بروز ورم، درد و قرمزی می‌شود. آرتریت عفونی معمولا با تب همراه است و عموما پیش از آغاز درد، آسیب‌دیدگی وجود ندارد. این عارضه می‌تواند به سرعت سبب بروز آسیب گسترده در غضروف زانو شود. در صورت بروز زانودرد به همراه علائم آرتریت عفونی بایستی سریعا به پزشک مراجعه شود.

عارضه‌های دیگر

سندروم درد پاتلوفمورال به درد ایجاد شده بین استخوان کشکک و استخوان ران اشاره می‌کند. این عارضه در بین ورزشکاران و جوانان خصوصا در افرادی که استخوان کشکک زانویشان به درستی در شیار قرار نمی‌گیرد و  همچنین در بزرگسالانی که به علت آرتروز کشکک زانو به سندروم درد پاتلوفمورال دچار شده‌اند، شایع می‌باشد.

علائم زانودرد

محل و شدت علائم زانودرد بسته به علت بروز عارضه متفات می‌باشد. علائمی که در برخی از مواقع با زانودرد ایجاد می‌شوند عبارتند از:

  • ورم و خشکی مفصل
  • قرمزی و گرمی هنگام لمس
  • ضعف یا بی‌ثباتی
  • ایجاد صدا در مفصل زانو
  • ناتوانی در راست کردن زانو به طور کامل

چه زمانی باید به پزشک مراجعه شود؟

در موارد زیر بایستی به پزشک مراجعه شود:

  • عدم توانایی در تحمل وزن بر روی زانو یا عدم ثبات زانو
  • ورم شدید زانو
  • ناتوانی در خم و راست کردن زانو به طور کامل
  • تغییر شکل آشکار در قسمت ساق پا یا زانو
  • تب به همراه قرمزی، درد و ورم زانو
  • زانودرد شدید که به آسیب‌دیدگی مرتبط باشد

عوامل موثر در بروز زانودرد

عواملی که می‌توانند سبب افزایش احتمال زانودرد شوند عبارتند از:

  • اضافه‌وزن. چاقی و اضافه‌وزن حتی در زمان انجام فعالیت‌های روزانه مانند راه رفتن و بالا رفتن از راه پله سبب افزایش فشار وارد بر مفاصل زانو می‌شود. اضافه‌وزن همچنین با تسریع روند تخریب غضروف مفصل احتمال بروز آرتروز را افزایش می‌دهد.
  • عدم انعطاف‌پذیری یا قدرت عضلانی. عدم انعطاف‌پذیری یا قدرت عضلانی احتمال آسیب‌دیدگی زانو را افزایش می‌دهد. قدرت عضلانی به حفظ ثبات و محافظت از مفاصل کمک کرده و انعطاف‌پذیری عضلانی نیز در بهبود دامنه حرکتی موثر است.
  • برخی از انواع ورزش‌ها یا مشاغل. انجام برخی از ورزش‌ها سبب وارد شدن فشار زیاد بر زانوها می‌شود. برای مثال احتمال افتادن از ارتفاع در ورزش اسکی آلپاین، پریدن و چرخش در بسکتبال و همچنین نیروی وارد شده بر زانو در زمان دویدن سبب افزایش احتمال آسیب‌دیدگی زانو می‌شوند. مشاغلی مانند کارهای ساختمانی یا کشاورزی که مستلزم وارد شدن فشار مکرر بر زانوها هستند نیز در آسیب‌دیدگی زانو موثر هستند.
  • وجود آسیب‌دیدگی قبلی. وجود آسیب‌دیدگی قبلی در محل مفصل زانو احتمال بروز آسیب مجدد در این قسمت را افزایش می‌دهد.

تشخیص زانودرد

در طول روند معاینه بدنی پزشک موارد زیر را انجام می‌دهد:

  • ارزیابی زانو در ارتباط با وجود درد، ورم، گرمی، احساس درد در زمان لمس و کبودی.
  • بررسی دامنه حرکتی پا در جهت‌های مختلف
  • معاینه مفصل زانو جهت ارزیابی ساختارهای زانو

آزمایش‌های تصویربرداری

در برخی از موارد، پزشک از آزمایش‌های زیر استفاده می‌کند:

  • تصویربرداری با اشعه ایکس. امکان دارد پزشک جهت کمک به تشخیص شکستگی استخوان و آرتروز از تصویربرداری با اشعه ایکس استفاده کند.
  • سی تی اسکن. در این روش از اشعه ایکس در زاویه‌های مختلف جهت ایجاد تصاویر از ساختارهای داخل بدن استفاده می‌شود. این روش به تشخیص مشکلات مرتبط با استخوان و شکستگی‌های ظریف کمک می‌کند. با استفاده از نوع خاصی از سی تی اسکن، می‌توان نقرس را حتی زمانی که مفصل دچار التهاب نباشد نیز تشخیص داد.
  • اولتراسوند. در این روش از امواج صوتی جهت ایجاد تصاویر از بافت‌های نرم درون و اطراف زانو استفاده می‌شود. در طول زمان اولتراسوند، پزشک جهت ارزیابی هرگونه مشکل، زانو را در وضعیت‌های مختلف حرکت می‌دهد.
  • ام آر آی. در این روش از امواج رادیویی و آهنربای قدرتمند برای ایجاد تصـاویر سه‌بعدی از داخـل زانـو اسـتفاده می‌شود. ام آر آی خصوصا برای تشخیص آسیب وارد شده به بافت‌های نرم مانند رباط، تاندون، غضروف و عضله مناسب می‌باشد.

تست‌های آزمایشگاهی

در صورت احتمال وجود عفونت یا التهاب، امکان دارد از آزمایش خون استفاده شود. همچنین در برخی از مواقع ممکن است روش آرتروسنتز به کار برده شود. در این روش با استفاده از سوزن، مقدار کمی مایع از داخل مفصل زانو خارج شده و برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می‌شود.

نحوه درمان زانودرد

جهت درمان زانودرد بسته به علت بروز درد از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود.

درمان زانودرد با استفاده از اقدامات درمانی در منزل

التهاب در واقع واکنش طبیعی بدن به آسیب‌دیدگی محسوب می‌شود. هدف بسیاری از روش‌های مختلف جهت درمان زانودرد، متوقف کردن چرخه التهابی می‌باشد. چرخه التهابی با بروز آسیب‌دیدگی آغاز می‌شود. اگر آسیب‌دیدگی و التهاب رفع نشوند، امکان دارد التهاب به یک مشکل مزمن تبدیل شده و منجر به تشدید التهاب و آسیب‌دیدگی شود. چرخه التهابی سبب بروز زانودرد مداوم می‌شود. با کنترل موادی که منجر به بروز التهاب می‌شوند و همچنین با جلوگیری از بروز آسیب بیشتر به بافت می‌توان از ادامه چرخه التهابی جلوگیری کرد. به منظور درمان خانگی زانودرد و کنترل التهاب می‌توان از روش پرایس استفاده کرد. این روش شامل محافظت، استراحت، استفاده از یخ، فشرده‌سازی و بالا نگه داشتن عضو آسیب‌دیده می‌باشد.

محفاظت از زانو در برابر آسیب‌دیدگی بیشتر

  • به این منظور می‌توان از آتل یا زانوبند و پد محافظ مخصوص زانو استفاده کرد.
  • استفاده از پد زانو با جلوگیری از وارد شدن آسیب مکرر به بورس پره‌پاتلار به کنترل علائم برخی از آسیب‌دیدگی‌های زانو کمک می‌کند.

استراحت دادن به مفصل زانو

  • استراحت سبب کاهش فشار وارد بر زانو می‌شود.
  • استراحت به تسریع روند بهبود زانو و جلوگیری از بروز آسیب بیشتر کمک می‌کند.
  • استفاده از یخ در قسمت مفصل زانو
  • استفاده از یخ سبب کاهش ورم می‌شود. به عنوان یک روش درمان خانگی زانودرد، می‌توان از یخ برای آسیب‌دیدگی‌های مزمن و حاد زانو استفاده کرد.
  • پزشک معمولا استفاده از یخ را به تعداد 2 تا 3 مرتبه در روز و برای مدت 20 تا 30 دقیقه در هر مرتبه توصیه می‌کند.
  • کیسه یخ یا کیسه سبزیجات یخ‌زده بایستی بر روی زانو قرار داده شود.
  • فشرده‌سازی و بستن زانو با استفاده از بریس یا زانو‌بند
  • بستن زانو سبب کاهش ورم می‌شود.
  • در برخی از انواع آسیب‌دیدگی زانو، فشرده‌سازی می‌تواند سبب حفظ راستای کشکک زانو بشود.
  • بالا نگه داشتن زانو
  • بالا نگه داشتن زانو به کاهش ورم کمک می‌کند.
  • این روش سبب عدم تجمع مایعات در زانو می‌شود.
  • توصیه می‌شود که بیمار در زمان نشستن نیز پای خود را بالا نگه دارد. این روش زمانی دارای بیشترین تاثیر می‌باشد که زانو یا هر عضو دیگری از بدن که دچار آسیب‌دیدگی شده است، بالاتر از سطح قلب نگه داشته شود.

مصرف داروهای بدون نیاز به نسخه پزشک: داروهای مُسکن مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی شامل ایبوپروفن (ادویل یا موترین) و ناپروکسن (الِو یا ناپروسین) به تسکین زانودرد کمک می‌کنند.

  • این داروها به طور مستقیم سبب کنترل درد شده و در صورت افزایش میزان مصرف دارای تاثیر ضد التهابی هستند و به توقف چرخه التهابی کمک می‌کنند. البته این داروها مانند هر داروی دیگری دارای عوارض جانبی هستند.
  • در صورت وجود مشکلات مرتبط با خونریزی یا زخم معده یا برخی از انواع بیماری‌های کلیه نباید از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی استفاده شود.
  • استامینوفن را می‌توان جهت کنترل زانودرد استفاده کرد ولی این دارو دارای خواص ضد التهابی و غیر استروئیدی نمی‌باشد. استامینوفن جهت درمان زانودرد ناشی از عارضه‌هایی مانند آرتروز مفید می‌باشد.

مصرف دارو

امکان دارد پزشک جهت کمک به تسکین درد و درمان عارضه‌هایی که باعث بروز زانودرد شدید شده‌اند (مانند آرتریت روماتوئید و نقرس) برای بیمار دارو تجویز کند.

درمان زانودرد با طب فیزیکی

تقویت عضلات اطراف زانو به حفظ ثبات زانو کمک می‌کند. امکان دارد جهت درمان زانودرد با طب فیزیکی، پزشک استفاده از فیزیوتراپی یا دیگر انواع ورزش‌های تقویتی را مطابق با عارضه‌ای که باعث ایجاد درد شده است به بیمار توصیه کند.

در صورتی که بیمار ورزشکار باشد یا فعالیت جسمانی زیادی داشته باشد، امکان دارد جهت اصلاح الگوی حرکاتی که باعث زانودرد می‌شوند و همچنین جهت رعایت تکنیک مناسب در زمان ورزش، به انجام حرکات ویژه ورزشی نیاز باشد. ورزش به منظور بهبود انعطاف‌پذیری و تعادل از اهمیت زیادی برخوردار است.

استفاده از کفی‌های طبی می‌تواند به رفع فشار وارد بر زانو (ناشی از آرتروز) کمک کند. در مورد برخی از عارضه‌ها، امکان دارد از انواع مختلف بریس جهت کمک به محافظت از مفصل زانو استفاده شود.

تزریق دارو

در برخی از موارد، امکان دارد پزشک از تزریق مستقیم دارو یا مواد دیگر در مفصل استفاده کند. نمونه داروهای مورد استفاده جهت تزریق عبارتند از:

  • کورتیکواستروئید تزریق کوتیکواستروئید در مفصل زانو می‌تواند به کاهش علائم التهاب مفصل کمک کرده و سبب تسکین درد برای مدت چند ماه شود. تزریق این دارو در همه موارد موثر نمی‌باشد.
  • اسید هیالورونیک این ماده مشابه مایعی است که به طور طبیعی سبب روان‌ شدن مفاصل می‌شود و جهت بهبود قابلیت حرکتی و تسکین درد در زانو تزریق می‌شود. با وجود متفاوت بودن نتایج حاصل از تحقیقات در مورد تاثیر این روش، اثر درمانی ناشی از تزریق اسید هیالورونیک امکان دارد برای مدت شش ماه ماندگار باشد.
  • پلاسمای غنی از پلاکت این ماده حاوی فاکتورهای رشد مختلف می‌باشد که سبب کاهش التهاب و تسریع روند بهبودی می‌شوند. طبق تحقیقات انجام شده، پلاسمای غنی از پلاکت می‌تواند در برخی از افراد مبتلا به آرتروز مفید باشد. البته به تحقیقات بیشتری در این مورد نیاز می‌باشد.

طب مکمل یا جایگزین

  • زانودرد ناشی از آرتروز یا آسیب‌دیدگی می‌تواند تاثیر منفی بر کیفیت زندگی داشته باشد و سبب کاهش قابلیت حرکتی و کاهش کیفیت خواب شود. طب سوزنی می‌تواند به تسکین زانودرد کمک کند.

زمانی که سوزن‌های مخصوص طب سوزنی در قسمت مورد نظر در بدن وارد می‌شوند، سیگنالی در امتداد طناب نخاعی به مغز ارسال شده و سبب آزاد شدن اندورفین می‌شود. بر طبق نظر دانشمندان، این روش می‌تواند به تسکین درد کمک کند.

طب سوزنی همچنین می‌تواند سبب کاهش میزان تولید کورتیزول در بدن شود. با کاهش احساس درد و التهاب پس از طب سوزنی، عملکرد و قابلیت حرکتی زانو به طور موقتی بهبود پیدا می‌کند.

  • استفاده از روش کایروپراکتیک در حفظ سلامت مفصل موثر است و سبب بهبود عملکرد مفصل زانو می‌شود.

استخوان ران، درشت‌نی، نازک‌نی و کشکک در قسمت زانو به هم متصل می‌شوند. عضلات چهارسر ران در قسمت جلو و عضلات همسترینگ در قسمت عقب زانو از این استخوان‌ها محافظت می‌کنند. رباط‌ها و غضروف‌ها نیز به حفظ ثبات زانو کمک می‌کنند. این ساختارها عبارتند از:

  • رباط صلیبی قدامی: این رباط از حرکت استخوان ران به طرف عقب جلوگیری می‌کند.
  • رباط صلیبی خلفی: این رباط مانع حرکت استخوان ران به طرف جلو می‌شود.
  • رباط‌های طرفی داخلی و خارجی: این رباط‌ها از بخش‌های داخلی و خارجی زانو محاظفت می‌کنند.

طب فیزیکی

مینیسک بافتی است که سبب سهولت حرکت بین استخوان ران و درشت‌نی می‌شود. بورس‌ها نیز کیسه‌های محتوی مایع هستند که در سهولت حرکات مفصل موثر هستند.

کایروپراکتیک‌ها با 150 تکنیک مختلف آشنا هستند که می‌توانند از آن‌ها برای اصلاح راستای مفاصل استفاده کنند.

امکان دارد محل بروز درد در زانو باشد، ولی ممکن است درد تنها نشانه‌ای از وجود یک عارضه دیگر در بدن باشد. هدف استفاده از روش کایروپراکتیک، نه تنها کمک به تسکین درد بلکه بهبود سلامتی کل بدن می‌باشد.

متخصص کایروپراکتیک در تشخیص ساختاری که دچار مشکل شده و باعث بروز درد شده است، دارای مهارت و تجربه زیادی می‌باشد. در این قسمت تکنیک‌های کایروپراکتیک جهت درمان زانودرد شرح داده می‌شوند.

تکنیک‌های کایروپراکتیک جهت درمان زانودرد

امکان دارد برخی از تکنیک‌های کایروپراکتیک جهت درمان زانودرد در محلی به غیر از زانو مورد استفاده قرار گیرند.

ممکن است متخصص کایروپراکتیک از تکنیک‌های مورد نظر در محل ستون فقرات استفاده کند. متداول‌ترین تکنیک کایروپراکتیک جهت اصلاح راستا و درمان دستی ستون فقرات، وارد آوردن فشار مستقیم می‌باشد. این تکنیک برای استفاده در قسمت زانو مناسب نمی‌باشد ولی جهت رفع درد ارجاعی تکنیک مناسبی محسوب می‌شود.

برخی دیگر از تکنیک‌های کایروپراکتیک عبارتند از:

  • تنظیم و تطبیق مفاصل: استفاده از حرکات آرام و ملایم جهت بهبود دامنه حرکتی مفاصل
  • آزادسازی بافت همبند عضلانی: استفاده از حرکات دست و وارد کردن فشار بر روی بافت عضلانی جهت بازیابی توانایی حرکتی
  • تکنیک عملکردی: به‌کارگیری فشار ملایم جهت رفع محدودیت دامنه حرکتی مفصل

روش مورد استفاده توسط متخصص کایروپراکتیک با توجه به نوع درد ایجاد شده و وضعیت کلی سلامتی بیمار تعیین می‌شود.

تمارین ورزشی کایروپراکتیک جهت درمان زانودرد

تمارین ورزشی کایروپراکتیک به منظور تقویت عضلات بالا و پایین زانو و بهبود دامنه حرکتی مفصل استفاده می‌شوند.

این تمارین شامل:

  • اسکوات کامل یا نیمه
  • بلند شدن روی پنجه پا
  • تقویت عضله چهارسر ران در حالت نشسته (با یا بدون وزنه)
  • کشش ساق و پاشنه پا
  • بالا بردن پا از طرفین (با یا بدون استفاده از کش ورزشی مقاومتی)

پیش از انجام هر یک از تمارین فوق بایستی با پزشک یا متخصص کایروپراکتیک مشورت شود.

جراحی

در صورت وجود آسیب‌دیدگی که به جراحی نیاز داشته باشد، معمولا استفاده فوری از جراحی الزامی نمی‌باشد. پیش از تصمیم‌گیری برای انجام جراحی، بایستی تمامی مزایا و معایب روش‌های توان‌بخشی غیر جراحی و روش‌های جراحی در نظر گرفته شوند.

جلوگیری از بروز زانودرد

جهت جلوگیری از بروز زانودرد موارد زیر بایستی رعایت شوند:

  • حفظ تناسب اندام. اضافه‌وزن و چاقی سبب وارد شدن فشار بیش از حد بر مفاصل شده و احتمال بروز آسیب‌دیدگی و آرتروز را افزایش می‌دهد.
  • کسب آمادگی لازم جهت انجام فعالیت‌های ورزشی. به منظور آماده‌سازی عضلات جهت انجام فعالیت‌های ورزشی، شخص بایستی آمادگی جسمانی لازم را کسب کرده باشد.
  • رعایت تکنیک صحیح در انجام حرکات ورزشی. تمامی حرکات در فعالیت ورزشی مورد نظر بایستی با رعایت تکنیک‌های صحیح و مناسب انجام شوند. در این ارتباط می‌توان از راهنمایی اشخاص حرفه‌ای در این زمینه استفاده کرد.
  • افزایش قدرت عضلانی و انعطاف‌پذیری. ضعیف بودن عضلات سبب بروز آسیب‌دیدگی زانو می‌شود. تقویت عضلات چهارسر ران و عضلات همسترینگ به محافظت از زانو کمک می‌کند. انجام تمارین مربوط به حفظ تعادل و ثبات در بهبود عملکرد عضلات اطراف زانو موثر می‌باشد. با توجه به این که سفتی عضلات نیز می‌تواند باعث بروز آسیب‌دیدگی شود، بایستی از حرکات کششی جهت بهبود انعطاف‌پذیری در برنامه ورزشی استفاده شود.
  • تغییر فعالیت‌های ورزشی. در صورت ابتلا به آرتروز یا وجود زانودرد مزمن و آسیب‌دیدگی مکرر، بایستی در فعالیت‌های ورزشی تغییر ایجاد شود. به این منظور می‌توان حداقل برای چند روز در هفته از ورزش‌هایی مانند شنا، ورزش ایروبیک در آب یا فعالیت‌های کم‌برخورد استفاده شود. در برخی از مواقع، محدود کردن فعالیت‌های ورزشی پربرخورد باعث تسکین زانودرد می‌شود.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست